Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

23 november 2007

Sterallures?

Moet je in Nederlandse toprestaurants een stropdas om? Zelf ken ik er niet één waar dat het geval is, ook niet in die eethuizen die volgens de diverse gidsen tot de top behoren. Maar vandaag was iemand dat met mij oneens. Ik vroeg natuurlijk om voorbeelden, maar in plaats daarvan verwees hij mij naar dit stukje uit 2001.

Ja, dat is even schrikken. Als je dit stukje moet geloven, zijn wij er te meerderer eer en glorie van de kok en dondert het niet of wij ook nog een beetje lekker eten. Dat en nog veel meer vreselijks staat hier tenminste letterlijk te lezen.

Nu zult u mij niet horen zeggen dat het Nederlandse culinaire landschap geheel vrij is van horkerigheid. Maar in wat ik hier lees herken ik toch het Nederlandse toprestaurant anno 2007 niet. Is er in zes jaar zoveel veranderd, was dit stukje in 2001 ook al wat tendentieus of kijk ik gewoon niet goed uit mijn doppen? Ik weet het niet. U wel?

(De afbeelding bij dit stukje is een heel oude versie van het Michelinmannetje dat al sinds jaar en dag de naam Bibendum draagt. Het is wel leuk om even stil te staan bij de oorsprong van die naam: een stukje volksetymologie van al ruim een eeuw oud. Toen namelijk liet de bandenfabrikant een affiche drukken waarop dit mannetje--in een aanzienlijk minder sympathieke versie dan nu--voor het eerst voorkwam. Het hief het glas en riep blijkens het bijschrift uit: "Nunc est bibendum", Latijn voor "hier moet op gedronken worden". In die tijd boeide het reclamemakers nog niet zo of hun prachtige kunst ook nog iets van een begrijpelijke boodschap bevatte, en waar je op kon wachten gebeurde ook: het Franse publiek vatte de kreet op als "Dit is Bibendum". En zo heeft Michelin het dan uiteindelijk maar gelaten).

1 Comments:

  • At 24 november 2007 om 22:13, Anonymous paulusfranciscus said…

    De koks vertonen in het artikel een horkerigheid die ze verderop hun eigen gasten verwijten.

    Op een enkeling na is er geen sprake van gastheerschap: de kok heeft gelijk, de kok is de baas.

    Hoewel ze in hun kritiek op de kleding van de gemiddelde Nederlander natuurlijk wel gelijk hebben: al zet een Nederlander z'n nieuwste kleding bij de voordeur: de zak van Max hoeft ze écht niet. Wat een jutezakkencultuurtje is dat hier.

    Dieptreurig.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home