Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

15 november 2007

Lekker in Hoorn

Ik woon heerlijk in Flevoland, laat ik dat vooropstellen. Op culinair vlak is deze polder echter een rampgebied. De plaatselijke middenstand ontstijgt nergens de middelmaat en het aantal behoorlijke restaurants is moeiteloos op de vingers van één hand te tellen. "Het wil maar niet lukken in Flevoland", verzucht de Lekker 2008 en inventariseert vervolgens in deze provincie vier (!) restaurants waar het nog enigszins de moeite waard is. Een triest dieptepunt.

Het totale gebrek aan eetcultuur hier wordt nog eens bevestigd door de Elsevier. Omdat het toch de tijd van de lijstjes en rankings is, vroeg dit blad 181 chefkoks waar zij hun delicatessen halen. Op de site van het blad kun je de resultaten per provincie opvragen. Hoeveel goede delicatessenwinkels heeft Flevoland? Daar komen we niet achter, want de jongste provincie van Nederland komt in het lijstje niet voor. We weten alweer genoeg, vrees ik.

Dan was het in Hoorn, waar ik tot vijf jaar geleden woonde, een stuk beter, zowel voor de uiteter als voor de thuiskok. Wat restaurants betreft hadden we indertijd zelfs een topper in huis: de Oude Rosmolen van Constant Fonk, die twee sterren had in de Michelin. Op een septemberdag in het jaar 2000 sloot dit restaurant echter zijn deuren. Kort tevoren was ik er voor het eerst en het laatst gaan eten en wij waren toen de enige twee gasten. Dat is dan dus de keerzijde, die ook wel eens belicht mag worden. In de Lekker mijmert Mario Ridder van De Zwethheul over het soesje met karamel en ganzenlever van de Oude Rosmolen, dat hij niet en ik tot mijn genoegen wel heb geproefd. Hemels, inderdaad. De Lekker heeft het trouwens over Constant "Vonk". Sic transit gloria mundi.

Een ander restaurant waar ik in Hoorn regelmatig ging eten, was een Aziatisch restaurant met de nogal verwarrende naam New Jersey. Het is het beste Aziatische restaurant dat ik in Nederland ken, met een verrukkelijke Chinees-Japans-Thaise fusionkeuken en een uitzonderlijk goede wijnkaart waarvan ik me met name een Kroatische zinfandel herinner waartegen vrijwel elke Californiër het aflegt. Tot mijn genoegen staat dat restaurant in de nieuwe Lekker vermeld met de toevoeging dat het "op de drempel van de top-100" staat. Kijk, dat lees ik graag en ik ga er dan ook spoorslags weer eens eten.

Als u zou besluiten dat ook te doen (en u zou uw geld slechter kunnen besteden), zoek dan in Hoorn niet naar New Jersey. Het restaurant heet tegenwoordig Madame Cheung.

1 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home