Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

13 november 2007

Jannekes buikspek

Het kan toch wonderlijk lopen in het leven. Het ene moment ben je de koene redder in de nood, het volgende moment ben je zelf degene die gered moet worden. Je kunt het dan slechter treffen als de dea ex machina niemand minder is dan Janneke Vreugdenhil. Maar laat ik niet vooruit galopperen.

Het leek me zo'n leuk idee: u als lezers laten bepalen hoe ik dat mooie stuk buikspek dat ik gekocht had nu eens klaar zou maken. Ik had er zin in en er waren zowaar een aantal suggesties binnengekomen. Meneer Wateetons leek Jurgens pancetta wel een goed idee, Jurgen zelf wilde het spek ook nog wel konfijten, Mark dacht dat babi pangang wel lekker zou zijn en stelde daarna ook nog voor het spek onder een laag grof zeezout te roosteren. Leon mailde mij de suggestie met een appelboor gaten in het spek te maken en die te vullen met geklutst ei om zo een deconstructie van eieren met spek te creëren, een idee dat in elk geval de verdienste van originaliteit heeft. Al bij al genoeg keuze voor een nieuwsgierige eetschrijver.

Maar het mocht niet zijn. Toen ik het stuk spek zaterdagavond pakte, drong een niet onverdeeld aangenaam geurtje mijn neusvleugels binnen. Kort en goed: het spek was bedorven, of in elk geval op het randje van. Einde exercitie dus. We zullen het later nog eens overdoen, met een betrouwbaarder stuk spek.

Gelukkig was Janneke er nog. Van haar had ik afgelopen donderdag een exemplaar van haar nieuwe kookboek gekregen. Ik had het er al even kort en enthousiast over en vandaag ligt het ook daadwerkelijk in de winkel, reden om er nog even wat dieper op in te gaan.

Een collega hoorde ik onlangs verzuchten wat dat toch was met die nieuwe kookboeken tegenwoordig. Het kon allemaal niet meer gewoon, het was allemaal een wedstrijd geworden in originaliteit waarbij de vormgeving belangrijker was dan de inhoud. En zo moet het volgens deze collega dus niet.

Ik ben het maar zeer ten dele met hem eens. Natuurlijk is de inhoud het allerbelangrijkst. Maar een kookboek dat mensen niet aanspreekt, wordt niet gekocht en, zo dan wel, in elk geval niet ingekeken. En dat is jammer, want zo'n kookboek schiet, ondanks misschien heerlijke receptuur, zijn doel voorbij.

Dat zal met Eten enzo van Janneke Vreugdenhil alvast niet gebeuren. Haar kookboek is niet in de laatste plaats een prettig bladerboek waar je met plezier al eens in gaat zitten lezen. Jannekes vrolijke en vermakelijke schrijfstijl blijft boeien, zowel in haar bespiegelingen over voedsel als in haar vertederende herinneringen aan de kookkunst van haar moeder. Je bent in elk geval een heel eind verwijderd van Men neme één ei en dat is maar goed ook.

De vormgeving van het boek neemt de vrolijkheid over. Speels stoeiend met kleuren en formaten wordt het nuttige aan het aangename gekoppeld. Liefst vier leeslinten in verschillende kleuren bengelen tussen de pagina's uit. Daar is over nagedacht, want welke auteur heeft er nu ooit het idee gehad dat je bij het koken maar met één gerecht tegelijk bezig bent? Ook leuk zijn de uitscheurbare boodschappenlijstjes waarvoor achterin het boek dan weer een mapje is voorzien--niet aan mij besteed want ik zou het zonde vinden een boek stuk te maken, maar vast wel een vondst voor deze of gene. Eveneens buiten de gebaande paden is de fotografie, waarbij het lekkers op papier is gelegd waarop met houtskool een bord of schaal was getekend. Simpel en ongelooflijk effectief, en door Janneke zelf gestyled. En tot slot is er (jawel!) de Audience Participation Time, want de auteur geeft zowaar enige podiumruimte aan degenen die de commentaaropties van haar blog gebruiken voor eigen tips en recepten. Een interactief kookboek: uniek!

Met dat alles zou je de recepten nog bijna vergeten. Die zijn, verdeeld over de vier seizoenen, de watertandende bruikbaarheid ten top. Er zijn er simpele voor door de week als je onder geen beding langer dan een kwartier in de keuken wilt staan en wat meer uitgebreide voor als je in het weekend de geest hebt. Er zijn recepten voor als je gaat stappen, voor als je een barbecue hebt en voor als je nog maand over hebt aan het eind van je geld. Die laatste categorie brengt redding: toch een recept met buikspek dat ik vandaag kan publiceren, weliswaar niet van u of van mij, maar wel van Janneke, met haar toestemming. Eigenlijk ook Audience Participation Time, want ook Janneke is tot mijn niet geringe trots onder de lezers van Eetschrijven.

Sticky buikspek

Nodig voor 2 personen:

- 1/2 eetlepel venkelzaad
- 2 theelepels grove mosterd
- 2 eetlepels bruine basterdsuiker
- 1 eetlepel sojasaus
- 250-350 g buikspek zonder zwoerd, aan een stukje
- zout, vers gemalen peper

Kneus het venkelzaad in een vijzel. Maak een marinade van de mosterd, basterdsuiker, sojasaus, venkelzaad, een halve theelepel zout en flink versgemalen peper. Masseer de marinade in het buikspel. Laat het, in een afgesloten doos, 24 uur marineren in de koelkast en haal het daar een uur voor het bereiden weer uit. Verwarm de oven voor op 160 graden. Leg het spek met aanhangende marinade in een passende overshaal en bak het in 30 tot 40 minuten gaar.

Eet bij dit spek linzen (watertandend lekker recept elders in het boek) of leg het dun gesneden op brood, eventueel met mosterd.

Eten enzo
Een uitgave van House of Knowledge en nrc.next
ISBN:978-90-85104346 – Artikelnummer: 39297PBS00 - Luxe gebonden boek, unieke
bindwijze met verschillende formaten papier -
Formaat: 195 x 280 mm – Aantal pagina’s: 276
Auteur: Janneke Vreugdenhil – (Food)styling: Janneke Vreugdenhil

Prijs € 26,50

2 Comments:

  • At 16 november 2007 om 13:50, Anonymous jurgen said…

    Gatver, maar met goed afspoelen en een dag dik in het zout en kruiden was misschien nog een acceptabele confit geworden?

     
  • At 19 november 2007 om 10:47, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Jurgen, ongetwijfeld was dat mogelijk geweest. Maar als ik buikspek heb van uitstekende herkomst, wil ik natuurlijk geen compromissen met de smaak. Dan wil ik geen acceptabel, maar hemelbestormend lekker. Volgende keer beter dus. :-)

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home