Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

06 september 2007

Fuzed

Banff is een stadje in het gelijknamige nationale park in de Rockies. Desondanks vertoont het wel enige gelijkenis met St Moritz. Het is er behoorlijk mondain en op de parkeerplaatsen van sommige hotels zie je blik staan à raison van 50 mille per vierkante meter. Uw eetschrijver logeert overigens iets democratischer.

In Banff is ook een restaurant gevestigd dat in de lijst staat van 10 beste nieuwe restaurants in Canada. Fuze heet het, en die naam doet het in zijn keuken alle eer aan. Wij konden het natuurlijk niet laten er te gaan eten.

Laat ik maar met de deur in huis vallen: het is altijd jammer als het lekkerste gerecht van de avond meteen als eerste voor je wordt neergezet, en dat was hier beslist het geval. Het Trio of Tartars (rauwe zalm, tonijn en jacobsschelp) was niet alleen een plaatje om te zien, maar ook nog verbijsterend lekker. Mijn geliefde G. had als voorgerecht gebakken eendelever met truffeldressing in bladerdeeg en vervolgens aten wij respectievelijk risotto in Thaise stijl met schaaldieren en cajun kippenborst met chipotle, gerookt zeezout, aardappelsalade en salsa van tropisch fruit. Het dessert bestond uit flourless chocolate cake met amandelijs en soep van kersen met sorbet van mascarpone.

Wij zaten nog maar amper of de maître d. had ons al verzekerd dat wij op het punt stonden een bijzondere belevenis voorgeschoteld te krijgen. Zulke zelfverzekerdheid mag natuurlijk, maar dan span je de verwachtingen hoog. Het trio was, zoals gezegd, fabuleus. De eendenlever was echter wat te doorbakken, de risotto absoluut véél te gaar (foei!) en de kippenborst eigenlijk niet zo bijzonder als we verwacht hadden. De kersensoep was heel lekker, maar het amandelijs was dan weer op en de (lekkere) chocoladetaart werd geserveerd met vrij gewoon vanilleijs. We dronken bij de gehele maaltijd een goede Tocai Friuliano. Liever hadden we wat meer variatie gehad, maar het aanbod wijnen per glas was met bijvoorbeeld slechts drie witte (een ugni blanc, een chardonnay en een sauvignon blanc) aan de zeer magere kant, zeker voor een restaurant dat zich laat voorstaan op de klasse van zijn sommelier.

Al bij al was het een overwegend goede maar toch wat wisselende ervaring, met wel heel prettige bediening en een prachtige omkadering. De rekening valt met $ 198 inclusief wijn, water en één espresso voor Canadese begrippen zeer fors uit. Een aanrader, maar niet zo goed als Chives Canadian Bistro vorig jaar, waar onder andere de risotto wel boven elke kritiek verheven was.

De volgende dag aten we overigens in Bumper's Beef Bar, een pretentieloos familierestaurant waar het draaide rond soup, salad and steak en waar de prime rib sensationeel lekker was. Daar had ik eigenlijk meer het gevoel waar voor mijn geld te hebben gekregen.

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home