Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

01 september 2007

Eetschrijven in Vancouver

Het Empire Landmark is helemaal geen slecht hotel, al neem ik het ze erg kwalijk dat ik $ 14 per dag moet betalen om er draadloos te kunnen internetten--vanuit mijn kamer, wel te verstaan. De grootste attractie ervan is het draaiende restaurant op de 42e verdieping, met inderdaad schitterend uitzicht.

Restaurants die het moeten hebben van één of andere buitenculinaire attractie schijnen echter altijd aan de regel te beantwoorden dat het eten er niet bijzonder is, en "Cloud Nine" is geen uitzondering. Zoals Wim Sonneveld al zei: "Jullie kommen toch wel". En zo is het ook. Er zijn avond aan avond wachtlijsten, maar als je éénmaal zit, krijg je een uiterst middelmatige maaltijd voorgezet, waar je ook lang op moet wachten. Bestel je een glas wijn, dan is dat matige wijn die ook nog eens door nurkse obers wordt uitgeserveerd met de hand aan de bovenrand van het glas.

Desondanks zijn we er vanmorgen ook nog gaan ontbijten. Pas daarna waren we genezen.

Bij een verkenning van de gezellige en schitterend gelegen stad Vancouver stuitten we onder meer op Caper's Organic Food Market: een biologische supermarkt met een assortiment waar elke vergelijkbare zaak in Nederland een punt aan kan zuigen. Als ik hier woonde, ging ik er denk ik elke dag mijn eten halen. Vooral de groenten en het fruit zien er geweldig uit, maar ook het brood, het gebak, de kaas en nog heel veel andere productgroepen mogen er zijn.

Tot slot nog dit eethuis op Robson Street, dat we toch maar niet zijn gaan proberen. Let op de klassieke spelling!

0 Comments:

Een reactie posten

Links to this post:

Een link maken

<< Home