Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

22 augustus 2007

Tongtest en snob-appeal

Afgelopen vrijdag stelde ik nog een staartje wijn in het vooruitzicht. Bij deze.

Het kiezen van een wijn valt nog niet mee en er zijn weinig onderwerpen waarover men zo snel met elkaar over straat rolt als het heikele onderwerp van wijn. Af en toe zie je daar met name op internet gênante staaltjes van. Het gevolg is dat "gewone" mensen soms nauwelijks meer durven zeggen wat voor wijn ze lekker vinden, bang dat ze iets zullen noemen dat "fout" is. Wat is dat toch altijd jammer!

Maar wat is nu de toverformule voor het lokaliseren van dé perfecte wijn voor een redelijke prijs bij slijter of supermarkt? Jammer, maar die formule bestaat niet. De prijs is om te beginnen bepaald niet altijd recht evenredig met de kwaliteit van de wijn en heeft niet zelden meer te maken met het snob-appeal of—helaas—met het lef of zelfs de ondeskundigheid van de inkoper.

Er is maar één manier: de tongtest. Geholpen door het lijstje van Harvey Steiman, het advies van uw slijter en eventueel de tips op etiket en/of schapkaartje in de supermarkt kiest u een wijn waarvan u denkt dat hij zal voldoen, en u proeft. Het maken van aantekeningen is handig: noteer naam, druivenras, jaartal, prijs en wat u erbij at en schrijf uw indrukken meteen op in een speciaal daarvoor bestemd notitieboekje. Geleidelijk aan krijgt u er meer kijk op, en vooral ook steeds meer plezier in.

U kunt natuurlijk een voorsprong nemen: hebt u in uw vriendenkring mensen die echt iets van wijn weten (dat merkt u vooral aan hoeveel u geniet van wat ze u schenken en niet zozeer aan de dure woorden die ze in het rond strooien), dan kunt u bij hen advies inwinnen en misschien willen ze zelfs wel eens mee naar de winkel om u een paar dingen te helpen uitkiezen.

Hoe oud moet een goede wijn zijn? Ook op dit punt is er in de afgelopen decennia heel wat veranderd. Vroeger mocht de modale snob graag uitpakken met mooie belegen Bordeaux of Bourgogne van soms tientallen jaren oud, tegenwoordig wordt veruit de meeste wijn geproduceerd om betrekkelijk jong gedronken te worden. Een fles Bordeaux uit het topjaar 1942 is, mits goed bewaard, nog steeds een feest voor de tong (en wat minder voor de portemonnee); een fles uit het topjaar 1988 zou heel goed al over zijn hoogtepunt heen kunnen zijn. Voor de beoordeling van wijnjaren zie je vaak kalendertjes die per wijngebied en per jaartal een waardering van 1 tot 5 geven. Helaas lijken deze handige hulpjes zonder uitzondering te zijn blijven steken in de tijd dat een goede wijn "uiteraard" uit Europa (lees: Frankrijk) kwam en vertellen dus nog steeds niets over voortreffelijke producten uit de USA, Zuid-Amerika, Zuid-Afrika of Australië, en zelden over Italië of Spanje. Eh, dames en heren uitgevers? ...

Interessantdoenerij leidt zonder mankeren tot het ontstaan van fabeltjes, en rond wijn is het al niet anders. Voorbeelden van verhalen die je "kenners" hoort vertellen zijn dat je rode wijn niet mag koelen (gelukkig steeds minder gehoorde kolder), dat je een goede fles een dag van te voren open moet maken om te "ademen" (alsof die twee vierkante centimeter luchtcontact iets uit zou halen in vergelijking met de hoeveelheid zuurstof die de wijn al meteen krijgt bij het inschenken), dat je sommige wijn staand moet bewaren (funest!) of dat je aan tafel alleen droge wijnen mag serveren (geef mij maar Sauternes bij ganzenlever, en ook bij mijn dessert mag ik graag een dessertwijntje drinken). Eén ding is beslist wél waar: dat elke wijn een glas heeft waarin hij beter tot zijn recht komt dan in een ander. Dat komt doordat we, in tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, in feite proeven met onze neus. Wie dat niet gelooft, moet de proef maar eens op de som nemen!

3 Comments:

  • At 24 augustus 2007 om 12:55, Anonymous ellen said…

    Inderdaad frappant hoe belangrijk het juiste glas bij de juiste wijn is. Ik had het genoegen eens door een echte kenner onthaald te worden op drie verschillende wijnen. We dronken ze uit telkens drie verschillende glazen, waartussen ook telkens het "juiste glas" dat bij de betreffende wijn hoorde. (Riedelglazen ook nog) Ik stond versteld van de verschillen die ik proefde, of rook! Een zeer genoeglijke avond waar ik veel van geleerd heb. Er zijn gelukkig wel wijnkenners die zonder ingewikkelde taal hun kennis kunnen en willen overdragen.

     
  • At 24 augustus 2007 om 20:56, Anonymous jurgen said…

    Toch heb een aantal blinde tests gelezen, in Herve This; Molecular Gastronomy, en proefschrift wijn als ik me niet vergis, waaruit bleek dat het inao standaard proefglas het beste is voor alle wijnsoorten.
    Ik heb dit ook geprobeerd en denk dat een rank en toelopend glas het beste is voor alle soorten. Het veelgeprezen Gilde glas van Copier is bv niet zo goed omdat het een open kelk is waar de geur snel uit vervliegt.
    Ik vrees dus dat het concept, iedere wijn zijn eigen glas, niet opgaat.

     
  • At 25 augustus 2007 om 14:16, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Interessant, Jurgen. Zelf heb ik deelgenomen aan meer dan één blinde proeverij waar het ging om de juiste wijn in het juiste glas, en ik heb dezelfde ervaring als Ellen. Overigens vind ik wel dat een rank en taps toelopend glas, zo niet het beste glas, dan toch altijd een aanvaardbaar glas is.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home