Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

22 augustus 2007

De truc met het druksluitzakje

Handig zijn ze, die pakken van een halve liter gezeefde tomaat. Ze bestaan van verschillende merken, ze blijven in ongeopende staat tijden goed en je bent lelijk onthand als je eens zonder zit. Ze hebben maar één groot nadeel: negen van de tien keer heb je veel minder nodig dan er in zo'n pak zit, en de volgende keer dat je ernaar grijpt is het gekoelde restant bedorven.

Ik heb de volgende oplossing voor dit probleem: ik doe de rest van de inhoud over in een druksluitzak (bestaan ook van diverse merken), ik leg die zak voorzichtig plat op het werkblad en verspreid de inhoud over de hele zak. Die druk ik daarna met zo min mogelijk lucht erin dicht en vervolgens leg ik de zak plat in de vriezer. De volgende keer dat ik gezeefde tomaat nodig heb, pak ik de zak uit de vriezer en breek ik precies zoveel af als ik nodig heb. Presto!

Dat doe ik bijvoorbeeld als ik mijn snelle versie van bolognesesaus klaarmaak ("snel" betekent in dit geval dat hij in een uurtje klaar is, terwijl voor traditionele ragù vele uren nodig zijn). Die saus serveer ik vervolgens als de eerste de beste cultuurbarbaar over spaghetti. Dat zouden ze in Bologna weliswaar nooit doen, maar in België waar ik jarenlang gewoond en gewerkt heb, is het gewoon volksvoedsel. Ik geloof trouwens toch niet zo in "streng verboden" in de keuken, maar dat is vermoedelijk bekend. Gebruikt u liever tagliatelle, dan is het mij best. Eén ding wel: maak deze saus toch maar liever niet met dat smakeloze rundergehakt, zoals je vaak in recepten ziet. Met half-om-halfgehakt (in de Hoogervorstversie toch ook al nauwelijks meer vet te noemen) is hij echt een stuk lekkerder. Hup, het recept:

Snelle bolognesesaus

Nodig voor 4 personen:

- 300 g half-om-halfgehakt
- 2 uien
- 4 tenen knoflook
- 2 takjes bleekselderij
- een halve winterwortel
- 5 tomaten
- 1 dl gezeefde tomaat
- 1 dl goede witte wijn
- 1 dl volle melk
- 1 bouillonblokje
- 1 gemakspakje Italiaanse keukenkruiden (rozemarijn, tijm, oregano, salie)
- olijfolie
- zwarte peper, cayennepeper

Snijd de uien in kwarten en daarna in fijne kwart ringen. Pel, plet en hak de knoflook. Was de bleekselderij en hak hem in fijne reepjes. Schil de wortel en snijd de helft in kleine stukjes. Ontvel de tomaten door ze onderaan kruislings in te snijden en ze 30 seconden in kokend water te dompelen; u trekt het velletje er daarna zo af. Snijd de ontvelde tomaten klein. Laat in een grote braadpan 2 eetlepels olie heet worden en fruit daarin de ui glazig. Voeg de knoflook, de selderij en de wortel toe en laat dit alles nog een minuut of drie zweten. Doe nu het gehakt in de pan en wacht tot het korrelig is, af en toe roeren met een houten lepel. Blus af met de wijn en laat helemaal indampen. Voeg nu de tomaten toe, verkruimel het bouillonblokje in de pan, giet er 1 dl kokend water in gevolgd door de melk en de gezeefde tomaat en laat dit alles weer aan de kook komen. Bind de takjes kruiden samen (dat gaat prima met het sluitpennetje van een vuilniszak), leg ze in de saus en duw het onder. Laat alles aan de kook komen, draai het vuur laag en laat drie kwartier sudderen.

Neem het deksel van de pan en laat de saus eventueel op hoog vuur inkoken tot de gewenste dikte bereikt is. Neem de kruiden eruit en breng de saus op smaak met zwarte peper en cayenne. Kook intussen de pasta en rasp echte parmezaan. Meng een klein beetje saus met de pasta, schep die in voorverwarmde diepe borden, schep er meer saus overheen en strooi daarover wat geraspte kaas. Zet de rest van de kaas in een bakje op tafel.

6 Comments:

  • At 22 augustus 2007 om 23:38, Blogger Arden said…

    Grappig, ik heb vandaag ook een snelle bolognesesaus gemaakt ..... maar dan weer heel anders. Geen idee of ik mijn saus wel bolognesesaus mag noemen, maar lekker was ie wel.

     
  • At 23 augustus 2007 om 17:00, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    Ha Arden, volgens mij mag je je eigen saus noemen zoals je wilt. Wat mij betreft geldt in de keuken "verboden te verbieden". :-)

     
  • At 25 augustus 2007 om 14:45, Blogger Arden said…

    Daarom lees ik je verhalen ook zo graag :-)!

    Er zijn al genoeg culinair journalisten, of mensen die daar voor doorgaan, die met een opgeheven vingertje de "waarheid" prediken en je wel even vertellen wat wel en niet kan en mag. Je zou er bijna van in vermomming naar de buurtsuper gaan.

     
  • At 28 augustus 2007 om 15:03, Anonymous p said…

    Pasta met snijbiet. Want die *moest* gesneden worden, begon reusachtig te worden. Er was geen spek, geen ham of ander zooi in huis, en alleen maar duitse bandnudeln. En dus snijbiet gegaard, bandnudeln gekookt, dat alles in een overschotel met bechamel erover, en kaas, en de oven in.

    Geen idee of het authentiek is. Maar wat op moest is ook opgegaan.

    Zo moet ook ooit pasta e fagioli zijn ontstaan, bedenk ik me dan.

     
  • At 28 augustus 2007 om 16:52, Blogger Gerrit Jan Groothedde said…

    P, ik denk dat er meer gerechten als "schitterend ongeluk" zijn ontstaan dan uit doelbewuste research. Bij mij begint het ook vaak met wat ik toevallig in huis heb in combinatie met geen zin om naar de winkel te gaan. :-)

     
  • At 24 september 2009 om 17:07, Anonymous Anoniem said…

    Ik gebruikte ooit enkel rundergehakt voor mijn 8-uren saus en het smaakte niet. Vet..dames en heren, vet is nodig. Vetmoleculen houden smaak vast en geeft smaak. Antonio Carluccio gebruikt zelfs meerdere soorten vlees.

     

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home