Eetschrijven

Vrijblijvende gedachtenspinsels van een culinair journalist.

27 juli 2007

Vrouw! Wat lustte ik ook weer nog meer?

Het leven van een eetschrijver in Nederland kent de nodige elementen van manische depressiviteit. Op sommige momenten (bijvoorbeeld als je zit te dineren in een voortreffelijk restaurant in Vreeland, zoals G. en ik deze week deden) ben je ervan overtuigd dat het best goed gaat met de eetcultuur in Nederland. Vlak daarna sla je dan weer de Volkskrant open en lees je in de column van Onno Kleyn hoe hij in een Zuidfranse supermarkt Goudkuipjes, pindakaas en gestampte muisjes aantrof, of valt je oog op de kop "Liever geen raar olijfsmaakje" als opmaat voor een verhaal waarin allerlei in Benidorremolinos verblijvende Kezen en Miepen hun voedselxenofobie ventileren. "Ik eet wel eens een biefstukje en hoe heet dat andere ook weer dat ik hier wel lust, vrouw?""Een schnitzel, Bert". Liever bunkert de goegemeente aldaar patatjes oorlog, tosti's en snelvoedsel met grote gele M's erop. En dat lees je dan als je je ontbijt net naar binnen hebt!

Om mezelf van deze horreur te ontheksen, snel even een recept voor een klassieker uit de verrukkelijke Spaanse keuken: albóndigas. We sturen Bert naar de snackbar: dit zijn weliswaar nét ballen gehakt, maar het rare olijfsmaakje is volop aanwezig. Krijgt u ook al zo'n trek?

Albóndigas en salsa de Jérez

Nodig voor 4 personen:

500 g lamsgehakt (of eventueel half-om-half gehakt)
125 g fijngesneden Serrano ham
1 kleine ui, gesnipperd
4 tenen knoflook, uitgeperst
3 sneetjes wit tarwebrood zonder korst
1/2 dl melk
1 ei
3 eetlepels fijngehakte bladpeterselie (waarvan één voor de garnering)
1 eetlepel fijngehakte verse muntblaadjes
ca. 50 g bloem
1 dl olijfolie voor het braden

Voor de saus:
1 middelgrote ui, zeer fijn gesnipperd
2 eetlepels olijfolie
2 kruidnagelen
1 laurierblad
1 fijngesneden tomaat
1/2 theelepel zwarte peper
1 dl goede droge sherry (liefst een droge oloroso)
1 bouillonblokje opgelost in 1 dl water

Verwarm de oven voor op 180 graden. Scheur het brood, en overgiet dit in een kom met het losgeklopte ei en de melk. Meng met de handen tot het brood uit elkaar valt. Voeg het gehakt, de knoflook, de kruiden en de ham toe en werk alles door elkaar tot een homogene massa. Draai hier balletjes van iets kleiner dan een pingpongbal, haal deze door de bloem en braad ze op halfhoog vuur in een braadpan of koekenpan met een flinke laag hete olie tot de balletjes goudbruin zijn.

Maak in een tweede braadpan de saus: fruit de ui in olijfolie met daarin de kruidnagelen en de laurier op laag vuur aan tot deze glazig is (niet laten kleuren). Voeg vervolgens alle andere ingrediënten toe en tot slot de gehaktballetjes. Roer alles door elkaar en zet de pan met het deksel erop in de oven. Laat de albondigas in ca. 45 minuten gaar worden en roer halverwege nog één keer door. Dit gerecht mag niet te droog zijn, dus als er teveel vloeistof verdampt, voeg dan nog wat bouillon of water toe. Strooi vóór het opdienen nog een eetlepel gehakte verse peterselie over de albóndigas. Smakelijk!

Dit recept publiceerde ik in 2000 ook op tref.nl, het toenmalige lifestyle portal van de Rabobank.

P.S. Het is er niet meer van gekomen met het frambozendessert gisteren. U houdt het van me te goed, en dan vertel ik u meteen wat Albert Heijn mij zojuist te melden had over de vliegende frambozen.

0 Comments:

Een reactie plaatsen

Links to this post:

Een link maken

<< Home