Rookontwikkeling(en)

Heb ik nu een slecht moment gekozen om fanatiek te gaan roken? De kogel is immers door de kerk en met ingang van 1 juli 2008 is de hele horeca verplicht rookvrij, met uitzondering van coffeeshops. Over deze rookontwikkeling is ongetwijfeld het laatste woord nog niet gesproken, maar ik begrijp alvast weinig van de klachten van restaurateurs over gevreesd omzetverlies. Dit lijkt me nu typisch een mes dat aan twee kanten snijdt--en mogelijk aan die andere kant nog wel beter?

Wat betreft die rookontwikkeling in huiselijke kring, nee, natuurlijk niet op die manier. Dat weet u van mij wel beter (hoewel in die tijd Eetschrijven blij was met één bezoeker per drie dagen--het was pas mijn derde stukje hier). Ik heb het natuurlijk over mijn rookoventje.

Hebt u zo'n ding nog niet in huis, aarzel dan vooral niet. Voor een euro of zestig zijn ze te koop; bij de door Meneer Wateetons regelmatig bezochte Lidl staan ze zelfs dezer dagen voor 38 euro, zag ik in een reclamekrantje. Een verdere investering gaat naar een zak houtmot van 5 euro en nog een paar smaken wat chiquere houtsnippers (in die potjes van Cameron) à 8 euro per stuk. Klaar!

Tenzij u er ook een boekje bij aanschaft, is het verder heel wat experimenteren. Zelf begon ik, ondanks de goede raad van de winkeldeskundige, met mijn eerste rooksels te lang en ook te heet te roken. Resultaat: een laagje donkerbruine stroop op het voedsel dat je vervolgens dan ook alleen nog maar opeet om de leergeldbeker geheel leeg te drinken. Al snel krijg je er meer handigheid in.

Er is maar heel weinig dat je in een huisrookoventje ook gaar kunt roken. Met vis lukt dat meestal nog wel, maar vlees en groenten (yum! in ahornsnippers gerookte paprika!) moeten nadien nog even de pan of de oven in. Geen probleem: bij het verder garen verdiept de smaak zich nog.

Op advies van bovengenoemde Meneer Wateetons, zelf een tevreden roker naar ik begreep, begon ik met ham. Dat wil zeggen, ik kocht bij de scharrelslager een stuk hamlap van zo'n 750 gram. Dat ging gedurende een kwartier in de rookoven met twee eetlepels houtmot en twee eetlepels eikensnippers. Vervolgens mocht de ham de oven in; gedurende vijf kwartier op 125 graden. Dat was verbijsterend lekker; volgende keer ga ik experimenteren met een nog lagere temperatuur en langere gaartijd en bovendien heb ik al plannen om de ham dan na het roken te bestrijken met een mengsel van whisky en ahornsiroop. Ik laat het u weten als ik zo ver ben.

Al na drie weken was ik zo ver dat ik nog heftiger begon te experimenteren: afgelopen zaterdag rookte ik struisvogelfilet gedurende 3 minuten in een mengsel van 1 eetlepel houtmot en een halve eetlepel Earl Grey thee. Ik geef toe dat ik eigenlijk eendenborst had willen gebruiken, maar die blijkt op een modale zaterdag in Ede (waar mijn kookvriendin Lily woont) nog niet zo makkelijk te krijgen. Met die struis mochten we onze handen dichtknijpen. Ook bosbessen voor een erbij te serveren compote bleken in de plaatselijke AH trouwens niet verkrijgbaar. Dat was maar gelukkig, want zo kwamen we erachter hoe heerlijk gekookte biet is als je hem met de mandoline flinterdun snijdt en frituurt. Probeer maar eens! Maar ik dwaal af.

De struisvogel had een fantastische smaak en ik kan echt niet wachten om dit met eend te proberen. Ik ga dan meteen ook een andere thee gebruiken, een Darjeeling vermoedelijk--niet omdat de Earl Grey niet lekker was, maar gewoon om lekker nóg maar weer wat anders te doen.

In de tussenliggende tijd rookte ik verder zalm, ribeye, tomaten, verse knoflook en diverse soorten verse worst. Binnenkort, behalve eend, aardappelen. En natuurlijk een poging om zelf chipotle te maken--zodra ik ergens mooie jalapeños zie liggen.

Wat ik maar wil zeggen: voor wie het roken niet laten kan is dit een fantastisch alternatief voor ná 1 juli 2008. Voor wie het wél laten kan trouwens nog meer--die proeft namelijk ook nog hoe lekker.