Tijdloos haasten

Afgelopen vrijdag (inderdaad, de dertiende) waren G. en ik in Groningen. We hadden kaarten voor het optreden van de Duitse musicaldiva Ute Lemper in de Oosterpoort. Een fenomenaal optreden, nou en of. Alle afwezigen hadden ongelijk.

We waren nog nooit in de Oosterpoort geweest, maar besloten het zekere voor het onzekere te nemen toen we op de kaarten zagen staan "vrij zitten/staan". Vooral dat laatste was geen vooruitzicht dat ons optimistisch stemde. Wij besloten dus ruim op tijd aanwezig te zijn voor het om kwart over acht beginnende concert. Wel wilden we vooraf nog een hapje eten.

Nu kennen wij Groningen allebei slecht, zodat de onvolprezen Iens uitkomst mocht brengen. Op loopafstand van het theater vonden we een restaurant genaamd Tijdloos, gevestigd aan het onwaarschijnlijke adres Voor 't Voormalig Klein Poortje 11, met als keuken "Frans/Cajun". Voor dat laatste hebben we allebei een zwak en de kritieken waren lovend, dus dat moest het maar worden. Het eethuis was vanaf halfzes open, dus wij dachten wel rond kwart over zeven uitgegeten te kunnen zijn.

Natuurlijk gaan de dingen nooit zoals je denkt. Uiteindelijk duwden we precies om zes uur de deur open van een restaurantje dat met bescheiden middelen toch bijzonder sfeer- en stijlvol is ingericht. We meldden niet te hebben gereserveerd en in verband met theaterbezoek ten laatste om kwart over zeven weer weg te moeten. Daar zou men rekening mee houden.

We bestelden een aperitief en bestudeerden de kaart. Die was in een aantal opzichten misschien iets minder "Cajun" dan we gehoopt hadden (geen jambalaya of gumbo), maar had beslist genoeg elementen van de typische keuken uit Louisiana. Na enig nadenken viel de keuze voor mijn partner op bouillon van bospaddestoelen met ravioli van eendenlever en daarna lamsfilet met een knoflookkorstje en saus van pruimedanten, terwijl ikzelf koos voor een spiesje van meerval en chorizo, gevolgd door zeewolf in rookspek met tomatencoulis en een schuimig speksausje. Daarbij dronken we water en elk één glas van de verschillende huiswijnen.

Dit alles werd keurig binnen de tijd opgediend, zodat we daarna zelfs nog tijd hadden voor koffie. Bovendien was alles buitengewoon smakelijk en waren de borden mooi opgemaakt. Ook de garnituur van aardappelen en groenten was lekker (ook al hoeft appelcompote van mij nooit zo maar daar was G. dan weer heel blij mee). Hooguit als kritiek dat alles een tikkeltje aan de zoute kant was; ik vroeg me zelfs af of ik msg proefde, maar zeker weet ik dat niet. Echt heel storend was het in elk geval niet. Er wordt in Tijdloos inventief gekookt en alle details krijgen ruim de aandacht.

Wat dat laatste betreft: wij kregen vóór het eten een amuse opgediend, die bestond uit een mousse van garnaaltjes met kruidige couscous, erg lekker. Helaas houdt G. absoluut niet van vis en schaaldieren, zodat wij al helemaal klaarzaten om een leeg glaasje met een vol te verwisselen. Maar de dame die ons bediende ontging niets. Zij kwam weer naar ons tafeltje toe, vroeg of G. niet van garnaaltjes hield en bracht na bevestiging een nieuwe amuse, deze keer met geitenham die misschien nog wel smakelijker was. Bij het serveren van het hoofdgerecht meldde ze ons bovendien dat we normaal nog een tussengerechtje zouden hebben gekregen, maar dat we daar natuurlijk geen tijd voor hadden. Buitengewoon attent en een bijzondere pluim waard. De bediening is sowieso bijzonder prettig, dat hebben we ook wel heel anders meegemaakt.

Voor de complete maaltijd waren we, inclusief aperitief, wijn, water en koffie, 84 euro kwijt. Dat was gezien de kwaliteit van het gebodene alleszins schappelijk. We hebben dan ook stante pede besloten er nog eens terug te komen en er dan ruim de tijd voor te nemen. Want zeg nu zelf: in een restaurant gaan eten dat Tijdloos heet als je maar 75 minuten hebt, geeft eigenlijk geen pas.

(Overigens waren we veel te vroeg in het theater. De zaaldeuren waren nog niets eens open en er waren zitplaatsen voor iedereen. Zul je altijd zien.)