Jureren

Je bent gastheer of je bent het niet. Laat ik op deze plek eens uitgebreid ingaan op de negen inzendingen voor onze Foodblog Receptenwedstrijd. Een eigen hoogstpersoonlijk juryrapport dus. Mijn stem zal ik op iets discretere wijze te bestemder plaatse uitbrengen.

1. Winters stoofpotje. Lekker recept; stoofpotjes horen beslist bij mijn opvatting van de smakelijke eigenlandse winterkost. Wel zie ik in het recept wat kleine tekortkomingen. Zo worden na het afblussen met de wijn niet de aanbaksels losgeroerd, wat in contrast staat met het zorgvuldige kneuzen van de kruiden. Ook denk ik dat het verstandig is om bij sudderen op zelfs het laagste vuur onderweg één of twee keer te laten controleren of het voedsel niet droog komt te staan.

2. Boerenkool met een Italiaans tintje. Ook al erg smakelijk. Wel grappig dat boerenkool als typisch Hollands wordt opgevoerd terwijl het de Romeinen (Italianen dus) waren die deze groente in onze streken brachten en hij in Italië nog steeds gegeten wordt (als cavolo nero). Goed opgezet recept, goede fotografie. Persoonlijk kan ik wel zonder de melk in de aardappelpuree, maar dat is een detail.

3. Mustard and leek soup. Soep doet het goed in de winter. Wel vreemd een recept dat typisch Hollands heet te zijn in het Engels te lezen. Lekker recept, mooie foto's. Van de stijl moet je houden, het is een beetje verteld zoals het is klaargemaakt ("ojee, vergeet ik nog de apart gehouden prei!") en dat heeft zijn charme maar voor een receptenwedstrijd was misschien een geredigeerde versie beter geweest.

4. Groentenwokschotel met rookworst. De rookworst maakt het onmiskenbaar Hollands, het wokken is de exotische component (hoewel je op een thuisfornuis eigenlijk niet kunt wokken zoals de Chinees dat doet). Lijkt lekker. Er is duidelijk aan te zien dat het een geïmproviseerd recept is, wat je zowel als een plus- als als een minpunt kunt beschouwen. Over de krieltjes wordt niet gemeld of ze geschild of ongeschild moeten zijn, dat moet je opmaken uit de (goede) fotografie.

5. Spruitjesstamppot de luxe. Is Hollands hetzelfde als simpel en makkelijk? Dat kan, maar dit recept spreekt mij niet aan. Een stamppot kan eigenlijk iedereen wel zo uit zijn hoofd maken, daar heb je amper een recept voor nodig. De toevoeging van eieren en strooikaas (welke?) kan dit recept in mijn ogen niet redden: het is er één uit de categorie "Besmeer een bruine boterham met boter en leg er kaas op".

6. Taartje van stoofvlees met pompoen. Als dit een fotografiewedstrijd was, kon de rest wel naar huis. Zo begonnen is half gewonnen, want het water loopt je in de mond. Erg origineel ook. Recept zit goed in elkaar. Eén aanmerking betreft de chef's ring, waaraan je kunt zien dat de inzender een professional of erg goed geoutilleerde amateur is. Een recept hoort breed bruikbaar te zijn, er rekening mee te houden dat mensen zulke dingen niet hebben en alternatieven te bieden (binnenkort zal ik de truc met het blikje eens uiteenzetten). Tot slot denk ik dat je die inkeping in de bovenste plak pompoen makkelijker kunt maken als het torentje nog niet gemaakt is. Ook weer een detail natuurlijk.

7. Stoofvlees met Vlaams bier. Laat ik hierover opmerken dat je van Vlamingen niet kunt verwachten dat ze "Hollands" gaan koken en dat je dus naar mijn mening alles uit de lage landen moet toelaten in een internetreceptenwedstrijd met hoofdingrediënt "van eigen bodem". Verder zal ik over deze eigen interpretatie van een Vlaamse klassieker niets zeggen. Iedereen weet nu toch wel hoe laat het is.

8. Oma's groentensoep. Home cooking op zijn best, wat de Hollandse keuken natuurlijk in essentie ook is. Een heel ongecompliceerd recept dat in elk geval een lekker geurig soepje oplevert. Wel moet dit recept het voornamelijk hebben van het knusse en nostalgische element, wat door sommigen misschien als een tekortkoming zal worden opgevat. Overigens een progressieve oma die knoflook gebruikte in haar soep. Mijn eigen oma had ervan gegruwd. :-)

9. Perenzuurkool met spek. Hier is de originaliteit dan weer het grote pluspunt. De smaken smelten in elkaar: peren met een zuurtje en dan spekjes en ook nog calvados. Het water loopt je in de mond. Jammer dat het een stamppot is geworden; naar mijn idee zou dit recept lekkerder zijn op zijn Elzassisch, dus met eventuele aardappeltjes erbij gegeven. Als je er dan toch een stamppot van maakt, dan natuurlijk niet mixen maar stampen, anders wordt je puree behangselplak. En dan is er dat "halve bakje gerookte ontbijtspekjes": waarom nou toch een bakje? Dat stuit mij dus echt tegen de borst. Als het erom spande zou een recept daarop bij mij verliezen.