Het idee van Jan

Jan Robben is niet alleen aardbeienteler, hij begint zich steeds meer te ontpoppen als het fruitgeweten van Nederland. Geen wonder dus dat hij al eerder in Eetschrijven te bespeuren viel, bijvoorbeeld toen hij steggelde met Theo Brakeboer over smaak of emotie in de fruitteelt. Eerder al brak ik een lans voor een fruitoffensief waarbij Jans naam ook al zijdelings viel, maar op de één of andere manier kwam dat niet van de grond.

Nog even heel in het kort het probleem: op de Nederlandse fruitveilingen krijgt niet het lekkerste fruit het predikaat "eerste categorie". Hoe het fruit smaakt, kan onze veilingmeesters niet schelen. Ze willen dat het er mooi uitziet en dat het lekker stevig is. Ze kijken ernaar en knijpen erin, maar ruiken en proeven niet. Dat heeft er natuurlijk mee te maken dat de consument ook alleen maar met zijn ogen koopt, maar die laatste beschikt ook nauwelijks over de informatie om goed mee te kunnen kiezen.

Vandaag heeft Jan Robben een idee, een idee waarmee daarin misschien verandering kan worden gebracht. Hij zet de grote lijnen ervan uit in een stukje op de site van het Weekblad Groenten en Fruit. De essentie ervan is dat Jan een website wil opzetten waarop zowel de consument als de detailhandel kan zien welke kwaliteit groenten en fruit er momenteel in Nederland verkrijgbaar is, zodat de consument met meer kennis van zaken kan kopen en de handel kan checken of ze inderdaad topkwaliteit in de winkel hebben liggen en niet leuren met Spaanse frambozen of Egyptische spruiten terwijl er volop Nederlandse waar op de markt is.

Ook breekt hij een lans voor iets wat uw Eetschrijver uit het hart gegrepen is: de vermelding van rasnamen, zodat het kopen van lekkere groenten en fruit geen spelletje roulette meer is. Wie weet krijgt hij het van de grond?

De groente- en fruitbranche is in grote meerderheid conservatief en nogal defensief van instelling. Jan zal dus wel de nodige tegenkanting krijgen. Maar mijn steun heeft hij!