Je gaat toch ook niet bellen in een concertzaal?

Om de haverklap lees je dat de horeca er weer in geslaagd is een rookverbod uitgesteld te krijgen. Vreselijk blij zijn ze erom: als hun zaak rookvrij wordt gemaakt, komt er niemand meer, zeggen ze. Onzin natuurlijk: in andere landen is al in de praktijk gebleken dat ook rokers gewoon blijven komen. Ze roken gewoon buiten.

Onbegrijpelijk vind ik vooral het dat met name restaurateurs zich maar mondjesmaat schijnen te realiseren dat er een gigantische markt moet zijn voor rookvrije restaurants. Ik merk het elke keer weer: zodra er ook maar aan één tafeltje wordt opgestoken, is die penetrante stank meteen door het hele restaurant heen aanwezig. Je maakt mij niet wijs dat een toprestaurateur niet weet dat je hoofdzakelijk proeft met je neus en niet met je tong. Tabaksrook in je restaurant is wat dat betreft gewoon een affront. Welke andere handelaar staat zijn klanten toe de kwaliteit van zijn product aan te tasten? Welke uitbater van een concertzaal kijkt minzaam glimlachend toe als iemand gaat zitten bellen tijdens een recital?

Van een collega hoorde ik hoe hij met een groep bobo's was gaan eten in de keuken van De Librije. Ze zaten nog niet of de pakjes Marlboro werden te voorschijn gehaald en er werd driftig opgestoken. In de keuken van een driesterrenrestaurant! En wat deed het personeel? Dat zette asbakken neer, godbetere. Daar zakt mijn broek dus van af.

Zou de normale situatie niet moeten zijn dat een restaurant rookvrij is? Individuen voor wie elke gang alleen maar een hinderlijke onderbreking is van het kettingroken lijken mij sowieso minder eisen te stellen aan de kwaliteit van hun maaltijd. Mij dunkt dat die dan uitstekend aan hun trekken komen in eethuizen waar naar hartelust mag worden opgestoken, bemand door mensen die het eveneens lekker vinden om in die stank te staan. Dat kunnen nooit goede koks zijn, maar dat hoeft dan natuurlijk ook niet.