Naar Den Bosch toe

Wie? U natuurllijk! Want dit weekend is Den Bosch toch wel dé plek waar het allemaal gebeurt, voor culinair Nederland. Ja, goed, in Amsterdam zijn er op het terrein van de Wester Gasfabriek weer de Rollende Keukens, altijd sfeervol uiteraard. En natuurlijk gebeurt hét op steeds meer plaatsen in Nederland, wat goed nieuws is omdat het laat zien dat er in ons land toch nog wel de nodige mensen leven die écht interesse hebben voor wat ze eten. Maar toch: Den Bosch.

Waarom? Nou, onder meer omdat ik daar op zondag 20 mei zélf te vinden ben, met de première van mijn gloednieuwe en speciaal voor mij vervaardigde popup-margaritaijsstalletje. Niet alleen dat, maar het is ook nog mijn verjaardag, die ik heb besloten te vieren door aan de eerste 20 jarigen die zich melden een gratis coupe van het lekkerste ijs van Nederland weg te geven. Ja, als ik in een feestelijke bui ben, dan doe ik het goed. Wist u trouwens dat tot en met zondag 27 er een verjaardagskorting van €5 geldt op elke bestelling van margaritaijs? Ga naar de webshop en gebruik de kortingscode HAPPYBIRTHDAYMARGARITA.

Maar u moet natuurlijk niet alleen voor mij komen, en dat doet u natuurlijk ook niet. Er is op de Smaakmarkt van zondag 20 mei nog heel wat meer te beleven en te proeven:

- Smakelijke aardbeien met slagroom van de Aardbeienacademie van Jan Robben, gepresenteerd door de Hartendames. Wie aan de lijn is of houdt van de pure smaak van aardbei, laat de slagroom weg. Deze aardbeien hebben dat helemaal niet nodig.
- Chocolade van goeden huize, van topchocolatiers uit de hele wereld, gepresenteerd door Norbert en Jan-Paul van Chocoweb.
- Confiture, jam, gelei en meer met fruit en groente van Cokkie van Leeuwen.
- Geitenvlees en geitenkaas van Ina en Peter van Hansketien.
- Honing en blauwe bessen van de Tilburgse stadsimker Beezzzz.
- Demonstraties koud roken door chefkok Edwin Schellekens (hi-tech) en worstmaker Paul van den Hooven (ambachtelijk)--dé nieuwe trend van dit seizoen.
- Sambals en sauzen van Hottie Sambal, naar onovertroffen recept van Sita Danser.
- Specerijen van Cava d'Or en het verhaal erbij van culinair historica Lizet Kruyff.
- Prachtige taarten en historische hapjes van Jacky van der Starre van Starlicious Food.
- Ambachtelijke worsten en spek van Paul van den Hooven van Wild Vleesch.
- Zeewier van Your Well, misschien wel het allergezondste product van de Smaakmarkt.
- Zuurdesembrood van Luc Martin van Tilburg Sourdough. Dit brood heb ik, vermoedelijk als één van de eerste culi's in Nederland, vorig jaar al geproefd. Deze man kan bakken!

Reden genoeg? Ik dacht van wel! Desondanks nog even citeren uit de flyer van het evenement:

"De smaakmarkt is onderdeel van het Bosch Diner, de jaarlijkse publieksgerichte activiteit in het kader van 500 jaar Jheronimus Bosch. De smaakmarkt is een moderne vertaling van de markt van ‘vroeger’ met producten uit de streek en exotische producten. Met bekende voedingsmiddelen en nieuwigheden. Met producten die verbazen en verrukken.
De smaakmarkt is de plek waar je elkaar ontmoet en ervaringen deelt. Over alles wat je net ontdekt hebt, over hoe het vroeger was. De plek waar je naar verhalen luistert. Waar je producten kunt proeven en kopen. De smaakmarkt biedt de bezoeker unieke producten, die nooit eerder samengebracht zijn op de Markt. Meer informatie via: info@spinazieacademie.nl".

't Wordt nog lekker weer ook. Nou ja, misschien een enkel onweersbuitje.

Een luxeprobleem genaamd Yvette

Echt, er is in Nederland niemand die zulke leuke kookboeken schrijft als Yvette van Boven. Misschien zelfs wel niemand ter wereld--feit is dat ze over de hele globe furore maakt met haar frisse, vrolijke, spontane producties. Eerder jubelde ik al over Home Made en Home Made Winter, twee boeken die binnen de kortste keren de kookkriebels tot ongekende hoogten opstuwen. Sla ze open in de boekhandel en je vindt het op slag jammer dat je geen fornuis in de buurt hebt. Zulke boeken dus.

En nu heb ik dus een probleem. Ooit, toen ik nog leerde voor hetgeen ik nu al zovele jaren hier en elders doe, werd mij bijgebracht dat je een spanningsboog moest creëren. En dat gaat me in dit geval niet lukken. Want na me in twee eerdere recensies in superlatieven te hebben uitgeput, zijn ze eenvoudig op.

Ja, wat u zegt, een luxeprobleem. Hooguit kan ik zeggen dat waar Home Made Winter warm was als een winterjas die je al jaren niet kwijt wilt en als een haardvuurtje in een huisje waar de oostenwind langs blaast, Home Made Zomer fris is als een kloeke cocktail op een terras in de Provence en als een pas gevuld pierebadje op een dakterras in hartje (vul hier uw favoriete Nederlandse stad in). Zó fris dus.

Het razend knappe van dit nieuwste kookboek is natuurlijk gewoon weer dat het lijkt of het allemaal zó, hoepsa floepsa, op papier is gezet. Alsof het niks is, gewoon even hupsakee, paar receptjes voor jullie, lieve mensen, zodat de zomer extra leuk wordt. En natuurlijk dat je bij het doorbladeren van de ene glimlach in de andere valt door de flapuiterige tekstballonnetjes waarmee vissen, eenden of koeien je vertellen dat 't allemaal véél makkelijker is dan je denkt of gewoon hoe je straks zult genieten. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de prachtige, sfeervolle fotografie van Oof Verschuren, die ik zou willen karakteriseren als buitengewoon zingevend, als u begrijpt wat ik bedoel.

Een nieuw kookboek van Yvette van Boven. Daar kun je als eetschrijver héél lang over praten, moeizaam zoekend naar wéér nieuwe over-over-overtreffende trappen. Je kunt er ook heel kort over zijn: bestellen. Nú. Met als bijkomend pluspunt dat 't meteen vanzelf zomer is. Echt.

Kantaloepsoep met geitenkaas en basilicumolie

1 kantaloepmeloen, uit de koelkast, schoongemaakt
1,5 dl droge witte wijn
stukje gember van ca. 2 cl, fijngeraspt
rasp van 1/2 citroen
een flinke hand en een paar mooie losse blaadjes basilicum
peper en zout
sap van 1/2 citroen
100 ml olijfolie
125 g zachte geitenkaas

Pureer de meloen helemaal glad in een keukenmachine. Giet de wijn erbij en voeg de gember, de citroenrasp en versgemalen zwarte peper toe. Pureer alles tot een schuimige, gladde soep.
Maal een handvol verse basilicum met een snuf zout en het citroensap in een vijzel helemaal glad. Roer voorzichtig de olie erdoor tot u een mooie groene olie hebt.
Schep de soep in vier diepe vorden en serveer met verkruimelde jonge geitenkaas erop, een paar druppels basilicumolie en bestrooid met mooie verse basilicumblaadjes.

Het aardappelschandaal

Aardappelen zijn nieuws vandaag. Dat is de eerste keer niet, en dat komt elke keer door Krispijn van den Dries uit Ens. Vandaag zorgde hij weer dat de pieper een dubbele pagina had in de Volkskrant. Krispijn houdt namelijk na elke winter aardappelen over. Puike aardappelen. En hij raakt ze niet kwijt.

Een paar weken geleden stortte hij tonnen aardappelen uit op de Dam in Amsterdam, die elke voorbijganger gratis mee mocht nemen. Dat deed stof opwaaien en sindsdien willen we Krispijn wel horen. Of er ook nog iets met zijn verhaal gebeurt, valt af te wachten. De super wil graag "nieuwe oogst" kunnen aanbieden, en de "nieuwe oogst" komt uit verre landen--niet eens meer Malta, maar eerst en vooral Egypte waar men ook zo naarstig onze boontjes verbouwt.

Dat door moderne koeltechniek onze bewaaraardappelen even prima smaken als de nieuwe oogst en bovendien een stuk minder foodmiles maken, dat lijkt de super niet te deren en dat is voor de zoveelste keer een schande. Zal deze golf van aardappelnieuws er dan verandering in brengen? Dat hangt, vrees ik, van u af. Nou ja, niet zozeer van ú, maar van alle Nederlanders die boodschappen doen en waarvan verreweg de meesten zich helaas nog steeds niet afvragen waar hun voedsel vandaan komt en wat de milieu-effecten ervan zijn.

Het nietige dorpje Ens, gemeente Noordoostpolder, lijkt trouwens wel een centrum te worden van dit sentiment. Nog geen drie jaar geleden vertikte ene Wim van de Burgwal uit datzelfde oord het om zijn wortelen te oogsten voor de prijs die hij via het reguliere circuit kon krijgen. In plaats daarvan liet hij voedselbanken weten dat ze gratis mochten meenemen wat ze bij hem aan groente uit de grond haalden. Dat was in zekere zin fijn voor de voedselbanken, maar niet voor Wim--en op termijn voor geen enkele van zijn collega's en ook niet voor u en mij. Maar over Wim praat niemand meer. Hopelijk vergaat het Krispijn beter, al heb ik daar een hard hoofd in.

Duurzaamheid, het is een mooi begrip maar elk kan ermee doen wat hij wil. Albert Heijn plakt op zijn vlees tegenwoordig "beter leven" stickers om aan te geven dat de beestjes het niet zo slecht meer hebben als in de kiloknallerdagen van 's lands grootste kruidenier, die overigens voor de kippen nog steeds niet voorbij zijn.

Nog even en groenten moeten worden voorzien van eenzelfde sticker. Met sterren. Vier sterren betekenen dat de teler zijn kredieten kan afbetalen en zelf nog een beetje behoorlijk kan leven. Drie betekenen dat hij zijn kredieten kan afbetalen en voor zijn voedsel van een bijbaan afhankelijk is. Twee betekent dat hij weliswaar zijn kredieten niet kan afbetalen, maar dat de bank hem nog even respijt geeft. Eén betekent dat hij momenteel weliswaar niet van honger omkomt, maar dat hij binnen een jaar of drie onontkoombaar op de fles gaat en in de bijstand riskeert te belanden.

Trots op eigen eten

Het klinkt als de slogan van een bedenkelijke politieke beweging, maar u kent mij natuurlijk wel beter. Ik ga het gewoon weer eens over mijn woonplaats Almere hebben, een plek waar door culi's nogal eens om wordt gegniffeld. Helemaal onterecht is dat niet eens. Maar helemaal kommer en kwel is het nu ook weer niet hier.

Zo woon ik er natuurlijk, en dan kan het nooit helemaal rimboe zijn: ik verzeker u dat er bij mij thuis prima gekookt wordt. Maar ook hebben we hier pareltjes als de grootste brouwmarkt en de kleinste brouwerij van Nederland, we hebben in de Kaasmakerij van Ardaan de Groot in Almere-Haven één van de beste kaasspeciaalzaken van Nederland, we hebben het restaurant waar de jonge en getalenteerde chef Jonathan Zandbergen naar mijn vaste overtuiging een Michelinster bij elkaar gaat koken (nog niet geweest? Gáán) en we hebben nog veel meer--onder meer natuurlijk het lekkerste ijs van Nederland (nog niet besteld? Dóen!).

Gelukkig gaat Almere wat doen aan zijn bedenkelijke reputatie. Met het evenement Outdoor Eating op Eerste Pinksterdag 27 mei, gaat de zevende stad van Nederland met trots zijn culinaire identiteit uitdragen. Dit evenement is het ideale uitstapje voor fijnproevers, wijnliefhebbers, levensgenieters en iedereen die van het goede leven houdt.

Ja, er wordt ook gebarbecued en nee, dit wordt geen Libelle Zomerweek voor culipyromanen. Zo is er een streekmarkt, pakken diverse restaurants uit Almere en omstreken er uit met smakelijke gerechten, is er een buitenbioscoop waar foodfilms worden vertoond, kan er wijn worden geproefd, worden er fantastische cocktails gemixt en--daarover gesproken--sta ikzelf er met mijn culthit Margaritaijs.

Om die laatste reden ben ik door de organisatie ook voorzien van 5 x 2 vrijkaarten die ik aan ú, eetlezer, mag weggeven. En omdat ik de beroerdste niet ben, doe ik daar ook nog eens 5 x 2 coupes margaritaijs bovenop. Genoeg reden voor een mailtje (wel even de spambeveiliging uit het adres halen), waarin u vertelt waarom ú en niemand anders die kaarten en dat ijs moet te beurt moeten vallen. De vijf naar mijn hoogstpersoonlijke mening leukste inzendingen krijgen de kaarten per omgaande toegestuurd.

Overigens, nu ik het er toch over heb: aanstaande zondag ben ik jarig. Bovendien sta ik dan met margaritaijs op de Jheronimus Bosch 500-markt in Den Bosch. Reden genoeg om aan de eerste 20 jarigen die zich daar (uiteraard met identiteitsbewijs) melden een gratis coupe margaritaijs weg te geven. Had u mij nog een fijne verjaardag willen bezorgen? Doe dan uw volgende bestelling bij bol.com via de advertentie rechts of hieronder. :-)

Snoep verstandig?

Stel u voor, eetlezer: iemand fietst vrolijk rond. De stuurpen van de fiets breekt en de persoon komt zo hard neer dat dringend hulp nodig is. Nu hebt u toevallig een fiets van een ander merk dat u beter vindt. Belt u dan grinnikend en grappend voor de onfortuinlijke brekebeen een dealer van uw merk fiets in plaats van een ambulance? Nee, natuurlijk niet.

Maar als iemand door computerproblemen zijn werk niet meer kan doen, gelden kennelijk andere regels. Dan komt van dozijnen kanten het meestal op gniffelende toon gegeven advies de problemen op te lossen door een computer van het merk A. te kopen--wat dus op dat moment de problemen alvast niet oplost. Overigens blijkt mijn probleem een hardwareprobleem te zijn, dank u zeer. Er is bij mijn slechts 28 maanden oude laptop iets stuk op de systeemplank. Het spul van Oom Bill uit Seattle heeft er dus totaal niets mee te maken.

Vervelend is het wel, want mijn normale werkzaamheden worden er danig door verstoord. Zo heb ik vandaag een stappenplan moeten maken om mijn data veilig te stellen en moest ik een wat oudere computer weer bedrijfsklaar maken door hem te voorzien van allerlei software en gegevens. De normale planning moest daarvoor wijken, en ik heb veel minder geëetschrijfd dan ik feitelijk van plan was. Wel heb ik gezorgd dat dat ik maandag--ijs en weder dienende--weer fris van start kan. Al moet ik nog wel even deze computer bij de verkoper gaan brengen en hem vragen wat hij mij voorstelt.

Dat gaat allemaal niet over eten, behalve die computer van het merk A. Daarom bij deze de melding dat ik vanmiddag wel mijn lunchafspraak heb laten doorgaan, wat een prettige onderbreking was van een verder niet zo fijne dag--voor wie het weten wil, bij thuiskomst vanmiddag ontdekte ik ook nog eens dat ik de deur van mijn vrieskast eergisteren niet goed had gesloten zodat er 12 liter prima Margaritaijs door de afvoer moet.

Maar goed, lunchen dus. Dat deed ik hier, in het restaurant waarvan de jonge en weer getalenteerde Jonathan Zandbergen sinds enige tijd de chefkok is. Ik zeg u: allen daarheen!

Kwakzalven met Nutricia

"U krijgt hier ook vast veel vragen over", tatert Nutricia op een deel van zijn site dat speciaal voor professionals bestemd is. Er staat nog net niet "en u hebt wel wat beters te doen dan naar dat gezeur te luisteren". Gelukkig is Nutricia niet te beroerd om zowel kinderartsen als ouders eens lekker te paaien met een nieuwe service: de babykwaaltjestest: "eerste hulp bij babykwaaltjes, tips en voedingsadvies". Noem me cynisch, eetlezer, maar ik heb zó maar het idee dat dat laatste wel eens het belangrijkste zou kunnen zijn. "Veel huilen? Dat wijst natuurlijk op een tekort aan Immunofortis!".

Nee, zó flagrant zal het er wel niet aan toegaan. Maar het beeld dat hier een slager zijn eigen vlees aan het keuren is, dringt zich toch wel héél erg op. Het geven van gezondheidsadvies aan ouders is hoe dan ook geen taak voor een bedrijf dat er vooral belang bij heeft veel van zijn eigen producten te verkopen.

"Tevens krijgen ze het advies om altijd eerst met u te overleggen", staat er op de site voor professionals. Kijk, dat is momenteel precies wat ouders doen als ze zich zorgen maken over de gezondheid van hun baby. "We willen u informeren over het feit dat ouders een afdruk van de testresultaten kunnen meenemen om met u op het consult te bespreken". Juist, aap uit de mouw: "Maar dokter, kan het kwaad om wat meer opvolgmelk met Immunofortis® te geven zoals hier staat?". Van dat werk dus.

Nee, dit soort acties moesten we toch maar niet gewoon gaan vinden. Sterker, het lijkt me hoog tijd dat de wetgever hier maar eens wat strengere regelgeving op loslaat. Als je honger hebt, eet je, en als je ziek bent ga je naar de dokter. Dat geldt voor mensen van elke leeftijd.

Sap, denk je...

Lekker sapje, denk je als je bij de C1000 staat. Dat staat er immers op: "lentesap, vers geperst". Nou kun je van lente geen sap persen, maar wat erin zit, staat erop: sinaasappel, mango, framboos, passievrucht en banaan. Allemaal fruit, allemaal lekkere vitaminen.

Het is warenwettelijk gezien een interessante casus. Want de etikettering "sap" is aan strikte regels gebonden. Wanneer iets als "sap" wordt geëtiketteerd, mag het ook alleen maar sap bevatten. Als je er iets aan toevoegt (water, suiker, wat dan ook), mag je je product geen "sap" meer noemen. Dan wordt het nectar, of smoothie, of een andere naam die duidelijk maakt dat het om een samengesteld product gaat.

Maar ja, wat is "lentesap"? Zou de wetgever daarin voorzien? Het zou wel moeten, dunkt me. Want wie dit product koopt in de overtuiging dat er alleen sap dan wel puree van de genoemde vijf vruchten in zitten, heeft een groot probleem als iemand in het gezin toevallig lactose-intolerant is:

Kijk je even goed achterop het halskraagje van het artikel (de foto is niet scherp maar ik moest hem snel nemen vanuit een wat onhandig standpunt), dan zie je namelijk ineens een vreemde eend in de bijt: magere yoghurt. Niks mis mee natuurlijk, maar dit is dus géén sap. Sterker, dit is een product met een allergeen erin waar je als koper geen flauw vermoeden van hebt. En daar mag C1000 zich dus, hoe lekker het spul misschien ook is, even in een hoekje voor gaan staan schamen. En daarna als de donder het etiket van zijn smoothie aanpassen.

Straks hier...

... een stukje aan de hand van een foto die ik maakte van een product. Die foto staat op het geheugenkaartje van mijn camera. Dat kaartje wil mijn laptop niet meer lezen. Ik moet dus even wachten tot de andere laptop weer beschikbaar is. Dit soort dingen vertelden ze er nooit bij op de Eetschrijversschool...